>Mythes en feiten over Nederlands onderwijs

>In The Economist afgelopen week weer een gedegen stuk over onderwijs. Dit keer een analyse van de stand van zaken in het Verenigd Koninkrijk. Een verademing om eens een stuk over onderwijs te lezen zonder de al te emotionele vertekening waar we in Nederland wel eens last van hebben. Ik zou wel eens een nuchter stuk over onderwijs willen lezen. Als aanzet daarvoor hieronder drie mythes en drie feiten over het Nederlandse onderwijs.

Drie mythes:
1. Het niveau is te laag. Nederland scoort stelselmatig hoog in PISA-scores, zie hiervoor mijn vorige stukje. Het aantal topuniversiteiten per capita is hoger dan dat in Finland en Canada.
2. Zelfstandige besturen zijn een probleem. In de VS en UK worden heftige debatten gevoerd over het meer zelfstandig laten besturen van scholen. Mondjesmaat worden daar experimenten toegestaan. Uitleggen dat in Nederland de overgrote meerderheid van het onderwijs zo is georganiseerd, stuit op grote verbazing. Die gaat over in hilariteit als je uitlegt dat men hier juist die zelfstandigheid wil afschaffen en naar meer overheidssturing toewil. Het misverstand in Nederland gaat over wat we ‘goede scholen’ vinden, niet over hoe die bestuurd zouden moeten worden.
3. Leraren hebben te weinig zeggenschap. Macht in een school is geen zero-sum game. Invloed is er genoeg voor iedereen. Als we vinden dat ouders meer invloed moeten hebben op het leren van leerlingen, dan snappen we toch dat dat niet betekent dat leraren daar minder invloed op hebben? Hetzelfde geldt voor leidinggevenden en leraren. Het misverstand hier is dat zeggenschap niet zonder verantwoordelijkheid kan gaan. In scholen waar leraren verantwoordelijkheid nemen, wordt doorgaans niet over gebrek aan zeggenschap geklaagd.

Drie feiten over het Nederlandse onderwijs:
1. Burgers en bedrijven investeren te weinig in onderwijs. De overheid investeert meer dan het OECD-gemiddelde in het onderwijs. Het is de private sector die achterblijft. Burgers en bedrijven die de kwaliteit van het onderwijs hoog hebben zitten, wordt daarom verzocht te stoppen met nuilen en de portemonnee te trekken.
2. Nederland selecteert ten onrechte geen studenten voor de lerarenopleiding. Landen die het nog beter doen dan Nederland in onderwijsresultaten, zorgen ervoor dat alleen de allerbeste studenten leraar kunnen worden. Bovendien zijn alle leraren academici. In Nederland wordt getracht het lerarenprobleem op te lossen door de drempels juist te verlagen, met tot nu toe slechts een averechts effect op het imago van het beroep. Er is gelukkig één uitzondering.
3. Onderwijs kan niet alles oplossen. Het kan geen kwaad het beroemde citaat van Basil Bernstein nog eens te herhalen: “Education cannot compensate for society”. Dat geldt voor ouders die nog steeds hun kinderen zelf moeten opvoeden, en voor de overheid die niet ieder maatschappelijk probleem (overgewicht, sociale betrokkenheid, zorgleerlingen) als vanzelfsprekend bij scholen kan neerleggen, zonder voor het bijbehorende extra geld te zorgen.
         

Geef een reactie

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.