>Effectief professionaliseren

>Half oktober plaatste NRC Handelsblad een opiniestuk van Ton van Haperen (Prestatiebeloning is kansloos, ontsla liever slechte leraren). Hoewel ik het met hem eens ben dat prestatiebeloning een sterk overschat instrument is, vond ik zijn oplossing om slechte leraren te ontslaan, hoewel die erg logisch en aantrekkelijk klinkt, wat simpel gesteld.
Er zitten twee impliciete veronderstellingen onder zijn voorstel, die zo’n oplossing minder logisch maken dan hij op het eerste gezicht lijkt. De eerste is dat ‘het management’ het hier mag oplossen, terwijl op andere momenten die managers overbodig zouden zijn. Zo strikt is die scheiding echter niet te maken. De kwaliteit van het onderwijs dat gegeven wordt, is een verantwoordelijkheid van alle professionals in de school, of ze nu leidinggeven of niet. Hoe meer problemen leraren onderling weten op te lossen, hoe minder managers er nodig zijn. Met elkaar de resultaten van lesgeven bespreken zou vanzelfsprekend moeten zijn voor alle leraren. En soms zijn dat lastige, zelfs pijnlijke gesprekken. Maar die zijn nodig, want het gaat om de leerlingen. Toch?

De tweede veronderstelling is dat de ‘slechte’ leraren eenvoudig aan te wijzen zijn in de school. Een beetje zoals op de posters die waarschuwen voor overvallers. Dat is echter niet zo eenvoudig. Net zoals de gelegenheid de dief maakt, maakt de context de (slechte) leraar. Je moet daarom niet de leraar veranderen, maar vooral de context waarin hij werkt en zich (al dan niet) ontwikkelt.
Te vaak gebeurt het nog dat jonge leraren te weinig begeleid worden, moeilijke klassen krijgen, slecht worden opgevangen in hun team en dat leidinggevenden te weinig tijd nemen om een nieuwe collega goed in te werken. En als het gaat om professionalisering, dan wordt vaak gedacht aan een cursus, of een externe coach die de boel weer even op de rails komt zetten.

Een recente reviewstudie in Meso Magazine (nr 174, p 18-23; waarom dat blad niet wat beter aanwezig is op internet is mij een groot raadsel) van Van Veen, Zwart, en Meirink laat zien dat effectieve professionalisering echter sterk lesgerelateerd moet zijn, ingebed in de lespraktijk, het liefst gecombineerd met eigen onderzoek, uitgevoerd samen met collega’s. Zij bepleiten aandacht voor een leercultuur voor leraren, naast de leercultuur voor leerlingen in de school. Als we dat ter harte zouden nemen, zullen er veel minder slechte leraren overblijven om te ontslaan.

         

Geef een reactie

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.