>Een week zonder Twitter: over zoeken, vinden en serendipiteit

>Op 19 december 2008 maakte ik een account aan bij Twitter, in eerste instantie om de berichten van Lance Armstrong te kunnen volgen. Verder zag ik er, behalve wat informeel contact met familie en vrienden, niet zoveel brood in. Dat veranderde pas toen ik een jaar later een presentatie van Jaap Peters bijwoonde.
Hij overtuigde me van het nut van Twitter: je kunt makkelijk en efficiënt met heel veel mensen contact houden. Hoe meer mensen zich erbij aansluiten, hoe meer mensen hun kennis en ideeën delen, hoe makkelijker je weer op nieuwe ideeën komt. Sinds die tijd ben ik intensief gaan twitteren, met meerdere tweets per dag. Ik probeer het te laten aansluiten op dit weblog, waar ik minimaal een keer per week een nieuw bericht probeer te plaatsen.

Sinds die tijd heb ik gemerkt dat ik via Twitter en de reacties op dit weblog veel nieuwe ideeën heb gekregen, vooral ideeën waar ik niet naar op zoek was, maar die ik toch kon gebruiken. Die ervaring sluit weer aan bij de opmerking van iemand dat de afgelopen 10 jaar het zoeken voorop stond (waarin Google leidend is), maar dat de komende 10 jaar draaien om het vinden (zie ook dit filmpje op Youtube). Dat laatste verklaart de opkomst van Facebook en Twitter. Nog voordat je wist dat je iets zocht, heb je het, via het fijnmazige netwerk van vrienden en contacten, gevonden. Bij uitstek is dat de definitie van serendipiteit: het gegeven dat je vaak iets vindt waar je niet naar op zoek was, maar die onverwachte vondst vaak juist wel van waarde blijkt te zijn.
Toch knaagde er ook iets bij me de laatste tijd. Niet-twitteraars vroegen me vaak of dat nou niet veel tijd kostte. Ja, aan de ene kant wel. Maar aan de andere kant levert het me ook tijd op. Denk ik.  Om dat uit te proberen heb ik de afgelopen week niet getwitterd. Nou ja, bijna niet dan. Voor de Nijmeegse afdeling van de Fietsersbond houd ik ook een Twitteraccount bij, en dat heb ik door laten gaan.

De vraag is: was het nu een andere week? Ja en nee. Ik heb gemerkt dat ik mijn tijd anders besteedde de afgelopen week. Of ik tijd heb overgehouden, of juist niet, kan ik niet zeggen. Daarvoor is een week misschien te kort. Mijn belangrijkste ervaringen:

  • Ik heb meer krant gelezen. ‘s Ochtends kijk ik doorgaans vaak al even naar de tweets die ik ‘s nachts gemist heb. De afgelopen week dus niet en ik heb daarom langer gelezen in de ochtendkrant.
  • Ik heb het gevoel dat ik interessante berichten uit andere kranten gemist heb, met name de Volkskrant en Gelderlander, die hier niet op de deurmat vallen, maar waar ik naar verwezen word door andere twitteraars.
  • Ik had meer rust in de trein. Normaal gesproken gebruik ik die tijd om wat berichten bij te werken en te versturen. Aan de andere kant was dat ook wel eens frustrerend, omdat op mijn standaard-trajecten de dekking van T-Mobile niet geweldig is. Die frustratie werd me nu bespaard, waardoor ik meer tijd op mijn laptop besteedde, of met het lezen van papieren documenten.
  • Ik heb meer tv gekeken. Nou is dat bij mij niet moeilijk, omdat ik zelden tv kijk, of er moet wielrennen op zijn. Deze week heb ik twee keer Nieuwsuur gekeken, en dat komt anders nooit voor. Het kan ermee te maken hebben dat ik de krant al uit had, en geen zin had om nog iets anders te gaan lezen. Op andere avonden was er dan altijd wel iets leuks wat via Twitter voorbijkwam. W aarbij me vooral weer opviel hoe langzaam tv eigenlijk is als medium: ieder item moet ingeleid worden, krijgt een filmpje met een voice-over die meestal vertelt wat je al ziet, en een obligaat studiogesprek waarin nog eens herhaald wordt wat in de inleiding al gezegd is.
  • Ik heb het gevoel ontwikkelingen en gebeurtenissen gemist te hebben. Bijvoorbeeld tips en blogs via collega’s (ook via Yammer). Maar o ok buiten mijn werk: de kleine meningsverschillen tussen politici en gebeurtenissen in het buitenland, die de krant niet halen, maar op Twitter live te volgen zijn.
  • Aan de andere kant ben ik ook minder afgeleid door de dag heen. Ik heb met meer rust kunnen doorwerken aan mijn projecten en lopende publicaties, omdat ik niet het gevoel had dat ik moest reageren op iets wat ik via Twitter gelezen had.
  • En tot slot heb ik in ieder geval meer tijd aan mijn gezin besteed. Ik moet bekennen dat ik ‘s avonds rond het eten vaak tweets las, terwijl dat ook het moment is om te vragen aan de kinderen hoe het vandaag op school was. Daar weet ik nu meer van.
  • Aan de andere kant heb ik geen idee hoe het met mijn zus is, wiens twitterberichten ik natuurlijk ook gemist heb. Die zal ik dan maar weer eens gewoon bellen.
Kortom: gemengde resultaten van een twitterloze week. De belangrijkste conclusie voor mij is: wel blijven twitteren, maar beter mijn periodes en momenten kiezen waarop ik welbewust niet twitter. Zo houd ik tijd over wat belangrijk is, maar mis ik niet de ongezochte vondsten die me op andere momenten tijd besparen.
         

Geef een reactie

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.