Een blik Jodenkoeken

JodenkoekenDeze column verscheen eerder op de website van Boekhandel Roelants

Onlangs snuffelde ik wat in de kelder bij Roelants, toen ik plots even verderop Frank Boeijen een boek zag uitzoeken. Ik was een fractie van een seconde van mijn à propos, dacht: goede smaak, en snuffelde verder. Daarna twitterde ik natuurlijk over die ontmoeting, en hoewel dat ik dat zo koeltjes mogelijk deed, gaf het enkele feit dat ik dat deed genoeg van mijn emotie bloot. Goed beschouwd poogde ik mijn schamele eigen status enigszins op te poetsen aan zijn beroemdheid. Al met al een nogal beschamende vertoning.

Ik werd er weer aan herinnerd toen ik Jellie Brouwer voor het radioprogramma Kunststof Jessica Meijer hoorde interviewen, naar aanleiding van haar debuut Een blik Jodenkoeken. In dat interview hoorde ik de interviewster net iets te gretig vragen stellen over haar beroemde maar dode vader Ischa Meijer, en ook net iets te nonchalant vertellen dat zij hem zelf ook wel eens ontmoet had.

Jessica Meijer zelf daarentegen was in dat interview een toonbeeld van onopgesmuktheid. Ze wilde liever over haar boulimie vertellen, dan over haar vader. En liever over haar eigen schrijverschap, dan over haar relatie met de laatste partner van haar vader, Connie Palmen. Nee, ze was niet blij met I.M. geweest, vooral omdat er nare uitspraken van haar vader over haar moeder in hadden gestaan. Verder wilde ze het liever hebben over hoe zij zelf denkt dat een autobiografische roman eruit kan zien.

La Palmen zelf mocht een paar dagen later in NRC Handelsblad over twee pagina’s uitleggen hoe ze al 20 dagen van de drank af was, iedere dag theedronk met minstens twee beroemde grachtengordelbewoners, en van plan was deze zomer (“maar pin me er niet op vast”) weer te beginnen met schrijven.

Om de kritiek van Jessica te pareren had Palmen een uitspraak van Ischa nodig. Hij zou gezegd hebben dat de enige manier om te kunnen schrijven is, om alles onverbloemd op te schrijven. Jessica kent ongetwijfeld dat uitgangspunt van Ischa zelf ook. Toch kan ze blijkbaar zónder, voor haar eigen boek. Daarmee, en met haar beheerste reactie, toont ze zich superieur aan Palmen, en vooral: onafhankelijk. Ik denk dat haar vader die eigenschap nog het meest zou waarderen in een schrijver.

         

Geef een reactie

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.